ทดลองอ่าน เสน่หามายาจอมนาง บทที่ 3 – หน้า 5 – Jamsai
Connect with us

Jamsai

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน เสน่หามายาจอมนาง บทที่ 3

5 of 5หน้าถัดไป

“ลี่เฟยคารวะฮองเฮา ขอฮองเฮาทรงมีพระชนมายุยืนพันปีเพคะ” ลี่เฟยคุกเข่าคารวะ เสียงของนางอ่อนหวานราวกับกำลังครวญเพลง ทำให้บุรุษฟังแล้วร่างอ่อนยวบไปกว่าครึ่ง

“นั่งลงเถิด”

ลี่เฟยยื่นมือที่อ่อนเหมือนไร้กระดูกให้นางกำนัลแล้วลุกขึ้น จากนั้นก็ทำเช่นเดียวกับสนมชายาคนอื่น ถอดชุดคลุมผ้าฝ้ายออกแล้วไปนั่งลงด้านข้าง

นางสวมชุดกระโปรงผ้าโปร่งสีแดงดอกท้อไว้ข้างใน ใช่แล้ว เป็นชุดกระโปร่งผ้าโปร่ง

ช่วงอกเสื้อสีแดงเข้มเปิดต่ำยิ่ง เนื้อเนินอกข้างในเหมือนจะปะทุออกมาได้ทุกเมื่อ เนื้อผ้าที่คลุมไหล่และสองแขนเป็นเพียงผ้าโปร่งบางๆ หนึ่งชั้นเท่านั้น

เสิ่นหุยมองอย่างตกตะลึง

นางไม่หนาวหรือ

เสิ่นหุยจับคอเสื้อขนหนาของตนเองแล้วสั่งนางกำนัลให้เขี่ยถ่านไฟในตำหนักให้แรงขึ้นเล็กน้อย

นางยังไม่ทันดึงสติกลับมาจากความตกใจ นางกำนัลก็มารายงานว่าชายาทั้งสี่มาถึงแล้ว

เหล่าหญิงงามในตำหนักหยุดพูดคุย ต่างพากันลุกขึ้นยืน

ชายาทั้งสี่คารวะฮองเฮาก่อน คนอื่นๆ ในตำหนักจึงคารวะชายาทั้งสี่ต่อ พอคารวะเสร็จเสิ่นหุยก็ให้คนจัดที่นั่ง

เสิ่นหุยใจคิดว่าชายาทั้งสี่มาถึงแล้ว เช่นนั้นความทรมานในการพบหน้ากันคืนนี้คงจะสิ้นสุดลงแล้ว แต่นางเพิ่งรู้สึกโล่งอก จิ้งกุ้ยเฟยหรือเจียงเยวี่ยเหลียนกลับเอ่ยปากพูดขึ้น

“คิดไม่ถึงว่าวันนี้จะได้เข้าเฝ้าเหนียงเหนียงอีกครั้งที่วังหลวงในสถานการณ์เช่นนี้ เหนียงเหนียงยังจำเยวี่ยเหลียนได้หรือไม่เพคะ”

เสิ่นหุยกะพริบตา มองอีกฝ่ายอย่างไร้เดียงสา

ท่าทางของเสิ่นหุยนี้เห็นได้ชัดว่าจำนางไม่ได้แล้ว จิ้งกุ้ยเฟยนิ่งงันไป รู้สึกโกรธอย่างยิ่ง นางแค้นใจเสิ่นหุยมาครึ่งปี แต่เสิ่นหุยกลับไม่รู้จักนางเลยหรือ!

ผ่านไปครู่ใหญ่จิ้งกุ้ยเฟยจึงเอ่ยปากพูดช้าๆ ว่า “คิดไม่ถึงว่าสุดท้ายพวกเราจะแต่งให้คนคนเดียวกัน แต่ว่า…”

ครึ่งประโยคหลังนางจงใจไม่พูด เพียงถอนหายใจเบาๆ คราหนึ่ง สายตาที่นางมองเสิ่นหุยบอกได้ไม่ชัดเจนว่าเป็นความเสียดายหรือมีความสุขบนความทุกข์ของคนอื่น

เสิ่นหุยรู้สึกงุนงง กำลังคิดจะเอ่ยปาก จู่ๆ นางกำนัลก็มารายงานว่าจั่งอิ้นมาที่นี่แล้ว

บรรยากาศภายในตำหนักเปลี่ยนแปลงอย่างน่าประหลาด เหล่าหญิงงามทั้งตำหนักต่างยังนั่งอยู่ แต่ดูเหมือนมีท่าทีนอบน้อมกว่าเมื่อครู่ที่ลุกขึ้นคารวะชายาทั้งสี่เล็กน้อย

เสิ่นหุยคิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้โดยพลัน ก่อนจะตกตะลึงแล้วหันหน้าไปเล็กน้อย นางเลื่อนสายตาไปที่ลี่เฟย จากนั้นก็ค่อยๆ ขมวดคิ้ว

 

ติดตามตอนต่อไปวันที่ 6 มี.. 69

5 of 5หน้าถัดไป

Comments

comments

No tags for this post.
Continue Reading

More in ทดลองอ่าน

  • ทดลองอ่าน

    ทดลองอ่าน เสน่หามายาจอมนาง บทที่ 87-88

    By

    บทที่ 87 เสิ่นหุยมองดูเผยไหวกวงดื่มสุราหนึ่งถ้วย นางลังเลอยู่ครู่หนึ่ง จึงยกกาสุราขึ้นมารินให้ตนเองเล็กน้อย เผยไหวกวงเหลือบตาขึ้นมองนางอย่าง...

  • ทดลองอ่าน

    ทดลองอ่าน พันคีรีกาลวสันต์ บทที่ 65-66

    By

    บทที่ 65 วันนี้ก็เป็นวันครบรอบการจากไปของชุยเหนียงจื่อมารดาของเผยเซียวหยวน ปีนั้นหลังจากเหตุการณ์ที่ประตูตันเฟิ่งผ่านไปไม่นานนางก็ถึงแก่กรรม...

  • ทดลองอ่าน

    ทดลองอ่าน เสน่หามายาจอมนาง บทที่ 85-86

    By

    บทที่ 85 เผยไหวกวงทำตามความปรารถนาของเสิ่นหุย ล้างมือให้สะอาดในน้ำอุ่นที่นางเตรียมไว้ให้เขา จากนั้นก็ใช้ผ้าเช็ดหน้าที่นางพาดไว้เช็ดคราบน้ำบน...

  • ทดลองอ่าน

    ทดลองอ่าน พันคีรีกาลวสันต์ บทที่ 63-64

    By

    บทที่ 63 เผยเซียวหยวนมีสมองที่แจ่มใสและเฉียบแหลม เขาจึงเข้าใจความหมายในคำพูดเหล่านั้นของนางได้โดยไม่สงสัยเลยแม้แต่น้อย ทว่าชั่วประเดี๋ยวเดีย...

  • ทดลองอ่าน

    ทดลองอ่าน เสน่หามายาจอมนาง บทที่ 8

    By

    บทที่ 8 ทั้งสองคนกลั้นหายใจพร้อมกัน หวังไหลตกใจจนอ้าปากกว้างพอจะยัดไข่ไก่เข้าไปได้หนึ่งใบ “ข้า...” เสิ่นหุยเพิ่งพูดได้คำเดียว ความรู้สึกพะอื...

  • ทดลองอ่าน

    ทดลองอ่าน พันคีรีกาลวสันต์ บทที่ 8

    By

    บทที่ 8 เฉิงผิงลูบๆ หน้า “เจ้ามองข้าเช่นนี้ทำอะไร” เผยเซียวหยวนก็ไม่ปิดบังอำพราง ย่นหัวคิ้วพลางบอก “เฉิงผิง ไม่ใช่ว่าข้าเรื่องมาก แต่ข้างกาย...

  • ทดลองอ่าน

    ทดลองอ่าน เสน่หามายาจอมนาง บทที่ 7

    By

    บทที่ 7 เสิ่นหุยตกใจไปชั่วขณะ จากนั้นก็กัดฟันไปรับหนังสือที่เขายื่นมาให้ ปลายนิ้วของนางไม่ระวังแตะถูกหลังมือของเขา เย็นจนนางรีบเก็บมือกลับมา...

บทความยอดนิยม

everY

ทดลองอ่าน เขตห้ามรักฉบับเบต้า เล่ม 1 Chapter 2.1-2.2 #นิยายวาย

ทดลองอ่าน เรื่อง เขตห้ามรักฉบับเบต้า เล่ม 1 ผู้เขียน : MINTRAN แปลโดย : ทันบี ผลงานเรื่อง : 배타적 연애 금지구역 ถือเป็นลิขสิทธิ์...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน เสน่หามายาจอมนาง บทที่ 8

บทที่ 8 ทั้งสองคนกลั้นหายใจพร้อมกัน หวังไหลตกใจจนอ้าปากกว้างพอจะยัดไข่ไก่เข้าไปได้หนึ่งใบ “ข้า...” เสิ่นหุยเพิ่งพูดได้คำ...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน เสน่หามายาจอมนาง บทที่ 7

บทที่ 7 เสิ่นหุยตกใจไปชั่วขณะ จากนั้นก็กัดฟันไปรับหนังสือที่เขายื่นมาให้ ปลายนิ้วของนางไม่ระวังแตะถูกหลังมือของเขา เย็นจ...

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน พันคีรีกาลวสันต์ บทที่ 7

บทที่ 7 สองตาของนางกลอกมา ดวงตาจับนิ่งอยู่ที่ใบหน้าของเขา เผยเซียวหยวนไม่ต้องการจะมองสบตากับนาง เขากำลังจะเบนสายตาไปแล้ว...

community.jamsai.com