ทดลองอ่าน กุนซือหญิงพลิกชะตาแคว้น บทที่ 119-121

หลังจากเดินทางทั้งเรือและรถม้ามาตลอดทาง ในที่สุดก็กลับถึงเมืองลั่วอันแล้ว

ฝูงชนที่นอกประตูเมืองยังคงสับสนวุ่นวายเหมือนเช่นเดิม ตรงประตูเมืองมีคนของกรมทหารมาตามหารัชทายาท ดูเหมือนมีเรื่องทางการเร่งด่วนอันใดสักอย่างต้องให้เขาไปจัดการ

เจียงซิ่วรุ่นไม่ได้กลับเข้าจวนทางประตูใหญ่แต่อย่างใด นางกลับไปที่เรือนของตนเองโดยผ่านทางประตูหลัง

ว่ากันว่าที่ประตูหน้าชายารองทั้งสองกับบรรดาอนุภรรยาล้วนรอต้อนรับรัชทายาทอยู่ ถึงแม้รัชทายาทจะจากจวนไปไม่กี่วัน แต่ก็ทำให้พวกนางที่ไม่เห็นหน้าเพียงหนึ่งวันประหนึ่งจากกันสามปีจริงๆ

น่าเสียดายที่สาวงามทั้งกลุ่มนับว่ารออย่างเสียเวลาเปล่าแล้ว

เมื่อถึงตอนเย็นรัชทายาทก็ถ่ายทอดคำพูดกลับมาแจ้งว่ากองกิจการทหารหลายวันนี้มีเอกสารทางการที่ต้องจัดการอย่างเร่งด่วน หลายวันนี้เขาจะพักอยู่ในที่ว่าการเพื่อปรึกษางานกับเหล่าแม่ทัพทั้งหลาย ไม่สามารถกลับมาที่จวนได้

นี่ทำให้เจียงซิ่วรุ่นลอบโล่งใจ นางไม่จำเป็นต้องแสร้งคล้อยตามเพื่อเอาใจเฟิ่งหลีอู๋อีก

อยู่ที่ฮั่นหยางหนึ่งเดือนกว่านี้นางทำงานหนักเกินไปจริงๆ รอจนล้มตัวลงบนที่นอนนุ่มที่ส่งกลิ่นหอมกรุ่น ก็เหมือนกับผ่านไปชาติหนึ่งแล้วจริงๆ

พวกเจ้าหน้าที่ที่ตามนางกลับมาลั่วอันล้วนเหนื่อยมากแล้ว ดังนั้นหลังจากกลับมากองการเกษตรจึงหยุดงานให้สองวัน

เจียงซิ่วรุ่นเองก็มีความสุขสบายใจเช่นกัน ตอนที่ถือคันฉ่องส่องดูตนเองเห็นสีผิวคล้ำลงไปไม่น้อยแล้ว ประจวบเหมาะที่หลายวันนี้นางอยู่ในจวนรัชทายาทได้กินดีอยู่ดี มีเวลาฟื้นฟูร่างกายดีๆ สักเที่ยวหนึ่ง ได้โอกาสบำรุงผิวพรรณที่คล้ำอยู่บ้างให้กลับไปขาวนุ่มเนียนอีกครั้งโดยเร็ว

เถาหวาสาวใช้ก็ถูกผิวที่คล้ำลงกะทันหันของเจ้านายทำให้ตกใจแล้วเช่นกัน

ในสมองของนางคิดแค่ไปเอาไข่มุกจากห้องคลังมาห้าหกเม็ด และยังมีโสมหิมะอีกต้นหนึ่ง ต่อจากนั้นก็บดแล้วบดอีก เคี่ยวแล้วเคี่ยวอีก ก่อนจะนำมาเทรวมกัน ผสมกับขี้ผึ้งกลิ่นดอกกุหลาบ แล้วนำมาทาลงบนใบหน้า ลำคอ และมือทั้งสองข้างของเจียงซิ่วรุ่น ทางหนึ่งก็นวดทางหนึ่งก็พร่ำเตือนเจ้านายไปด้วยว่าต่อไปเมื่อออกไปข้างนอก ไม่อาจโดนลมโดนแดดเช่นนี้อีก ต้องรู้ว่าผิวพรรณของสตรีบอบบางไม่อาจละเลยการดูแลได้ หากไม่ใส่ใจอยู่เสมอก็จะดูมีอายุ

เจียงซิ่วรุ่นแช่อยู่ในอ่างน้ำอุ่น ถูกไอน้ำหนาทึบปกคลุมไว้ ศีรษะวางพิงอยู่บนหมอนหยกข้างอ่าง ถูกมือคู่หนึ่งของเถาหวานวดเสียจนสุขสบายจนถอนหายใจเบาๆ จึงยิ้มพลางพูดว่า “มีสาวใช้ที่ฝีมือยอดเยี่ยมเช่นเจ้าอยู่ทั้งคน ข้าจะดูแก่เร็วเพียงนั้นได้อย่างไรกัน เถาหวาคนดี นวดที่คออีกหน่อย ตรงนั้นปวดเมื่อยมากเลย”

ขณะที่นางกำลังเพลิดเพลินก็ได้ยินเสียงคนพูดคุยจ้อกแจ้กจอแจดังมาจากทางเข้าลานเรือนที่ด้านนอก

ที่แท้เฉาซีกับเถียนอิ๋งต่างได้รับเทียบเชิญที่หยางหรูซวี่ให้คนส่งมาเมื่อตอนเที่ยงวัน

คุณหนูสกุลหยางกล่าวอย่างชัดเจนว่าตนเองจัดงานเลี้ยงผลไม้ขึ้น เชิญฮูหยินและคุณหนูของจวนต่างๆ โดยเฉพาะขอเชิญชายาทุกคนของจวนรัชทายาทให้เกียรติมาร่วมงานด้วย

เฉาซีกับเถียนอิ๋งจึงมาหาเจียงซิ่วเหยาพร้อมกันโดยมิได้นัดหมายเพื่อหยั่งเชิงดูท่าที