ทดลองอ่าน ผู้เป็นหนึ่งในใต้หล้า… คือข้าผู้เดียว บทที่ 8 – หน้า 11 – Jamsai
Connect with us

Jamsai

ทดลองอ่าน

ทดลองอ่าน ผู้เป็นหนึ่งในใต้หล้า… คือข้าผู้เดียว บทที่ 8

ซูป๋ออวิ๋นมองไม่เห็นประกายทองที่ปกคลุมอยู่บนมีดสั้น? เป็นเช่นนี้ไปได้อย่างไรกัน เด่นชัดออกปานนี้ หรือว่าจะมีนางมองเห็นเพียงคนเดียว?

ซูเพียนจื่อกุมมีดสั้นหินแก้วสีม่วงไว้ขณะที่จิตใจจมดิ่งอยู่กับสงครามทางความคิด ตอนนี้เหลือเพียงชั่วเวลาที่สั้นแสนสั้นก็จะครบกำหนดเวลาแล้ว นางจะเลือกมีดสั้นเล่มนี้ที่ไม่ว่ารูปลักษณ์หรืออานุภาพก็ล้วนเหมาะสมจะเป็นไร้นามยิ่งกว่า หรือว่าจะเลือกกำไลแขนทองเหลืองที่ทุกด้านล้วนดูแสนจะธรรมดาสามัญวงนั้น

นางหยิบกำไลแขนทองเหลืองออกมา มือกุมของวิเศษไว้ข้างละหนึ่งชิ้น พลางมองไปทางซูป๋ออวิ๋นด้วยแววตาที่สับสนอยู่บ้าง นางอาจมีโอกาสแค่เพียงครั้งเดียวนี้เท่านั้น!

เสียงระฆังหนึ่งหนดังมาจากส่วนลึกของคลังสมบัติแล้ว นี่คือเสียงเตือนว่าเวลาครึ่งชั่วยามสำหรับเสาะหาของวิเศษกำลังจะสิ้นสุดลง เมื่อเสียงระฆังดังขึ้นเป็นหนที่สาม ทุกคนในคลังสมบัติจะถูกบังคับส่งตัวออกไปทั้งหมด

บนปลายจมูกของซูเพียนจื่อผุดหยาดเหงื่อเล็กๆ ขึ้นหยดแล้วหยดเล่า นางเหลือเวลาที่จะลังเลกับทางเลือกของตนอยู่อีกไม่เท่าไรแล้ว

เหง่ง!

เสียงระฆังหนที่สองดังมา…

มีอยู่ชั่วอึดใจหนึ่งที่ซูเพียนจื่อคิดจะลองเสี่ยงเก็บของวิเศษทั้งสองชิ้นเข้าไปในดอกซวีหมี ดูว่าจะนำออกไปทั้งคู่ได้หรือไม่ ทว่าเมื่อนึกถึงคำเล่าลือต่างๆ ที่ได้ยินก่อนจะเข้ามาเกี่ยวกับอาคมกักกันของคลังสมบัติว่ารุนแรงโหดเหี้ยมมากเพียงใด นางก็ได้แต่เลิกล้มความคิด

ก่อนหน้านี้ผู้ที่สามารถเข้ามาในคลังสมบัติได้ล้วนเป็นมือดีในหมู่มือดีของสกุลซู ไม่มีทางที่พวกเขาจะไม่เคยคิดใช้ ‘ของวิเศษเก็บทรัพย์’ มาลอบเก็บของวิเศษออกไปสักหลายๆ ชิ้น ทว่าเหล่าผู้อาวุโสไม่แม้แต่จะเอ่ยเตือนถึงเรื่องนี้ ยิ่งไม่ได้ตรวจสอบว่านางกับศิษย์คนอื่นๆ พก ‘ของวิเศษเก็บทรัพย์’ เข้ามาด้วยหรือไม่ นี่ก็ยืนยันชัดแล้วว่าวิธีนี้ใช้การไม่ได้

ขืนนางริอ่านดึงดัน ก็มีแต่ทางตายสถานเดียวเป็นแน่

ซูเพียนจื่อขบกรามกรอด ไม่ว่าจะมองอย่างไรมีดสั้นหินแก้วสีม่วงเล่มนี้ก็มีความเป็นไปได้ที่จะเป็นไร้นามมากกว่ากำไลแขนทองเหลือง ทางเลือกอย่างมีสติสัมปชัญญะมากที่สุดคือควรจะวางกำไลแขนลงแล้วเก็บมีดสั้นเอาไว้

ขณะที่นางคิดจะคลายมือซ้ายละทิ้งกำไลแขนทองเหลืองวงนั้น นางก็พลันนึกถึงถ้อยคำที่ฝูอวิ๋นเคยพูดก่อนจะขึ้นเขา… ‘จงใช้ใจสัมผัสอย่างเชื่อมั่นในตนเอง’

สาวน้อยมองกำไลแขนทองเหลืองอีกครั้ง นางจำต้องยอมรับว่าในบรรดาสิ่งของมากมายที่ได้เห็นในคลังสมบัติแห่งนี้ มีเพียงกำไลแขนทองเหลืองที่ทำให้นางรู้สึกได้มากที่สุด มีดสั้นหินแก้วสีม่วงแม้จะดีมากเช่นกัน ทว่ากลับไม่มีความรู้สึกผูกพันอย่างขาดไม่ได้ที่มาจากส่วนลึกของจิตใจ

เหง่ง!

เสียงระฆังหนที่สามดังขึ้นแล้ว ซูเพียนจื่อเพียงรู้สึกว่าใต้ฝ่าเท้าเบาวูบ จากนั้นทั้งตัวก็จมลงสู่ด้านล่าง

ชั่วอึดใจสุดท้าย…ในที่สุดนางก็คลายมือขวาออกอย่างเด็ดเดี่ยว…

แสงสีม่วงฉายวาบขึ้นเบื้องหน้าสายตา ซูเพียนจื่อพบว่าตนกับซูป๋ออวิ๋นรวมทั้งศิษย์ที่ร่วมกลุ่มเดียวกันอีกเจ็ดคนล้วนมายืนอยู่ที่ด้านนอกของศาลารับลมขนาดย่อมหลังเดิมนั้นแล้ว

Comments

comments

No tags for this post.
Continue Reading

More in ทดลองอ่าน

  • ทดลองอ่าน

    ทดลองอ่าน สังหารรัชทายาท บทที่ 8

    By

    บทที่ 8 ไผ่งอกงามในสวนประจิม 2 หลังได้รับอนุญาตจากฮ่องเต้ เยี่ยถิงเยี่ยนก็ถูกย้ายไปพักรักษาตัวที่ห้องด้านในของหอตำราราชสำนัก ภายในห้องด้านใน...

  • ทดลองอ่าน

    ทดลองอ่าน สังหารรัชทายาท บทที่ 7

    By

    บทที่ 7 ไผ่งอกงามในสวนประจิม 1 ซูลั่วเวยเดินไปยังใต้ชายคาสองสามก้าว สถานที่พำนักของเยี่ยถิงเยี่ยนเดิมทีเป็นตำหนักที่สะอาดสะอ้านแห่งหนึ่งในสว...

  • ทดลองอ่าน

    ทดลองอ่าน สังหารรัชทายาท บทที่ 6

    By

    บทที่ 6 สหายเก่าเขาตงซาน 5 เรื่องทั้งหมดเกิดขึ้นอย่างกะทันหัน งานเลี้ยงฉลองรับวสันต์ยังไม่สิ้นสุด แม้กล่าวได้ว่าการกระทำของเยี่ยถิงเยี่ยนนั้...

  • ทดลองอ่าน

    ทดลองอ่าน สังหารรัชทายาท บทที่ 5

    By

    บทที่ 5 สหายเก่าเขาตงซาน 4 ‘จอมปราชญ์กล่าวไว้ว่าวิญญูชนพึงหวงแหนเกียรติยศยิ่งกว่าชีวิต เสด็จพ่อทรงมีพระประสงค์จะโบย ไม่จำเป็นต้องยกม้านั่งยา...

  • ทดลองอ่าน

    ทดลองอ่าน สังหารรัชทายาท บทที่ 4

    By

    บทที่ 4 สหายเก่าเขาตงซาน 3 หลิวสี่ที่อยู่ข้างกายซ่งหลันรินสุราให้เยี่ยถิงเยี่ยน ซ่งหลันมองดูเขาดื่มสุราพลางสนทนากับซูลั่วเวยต่อ “แม่ทัพผู้เฒ...

  • ทดลองอ่าน

    ทดลองอ่าน สังหารรัชทายาท บทที่ 3

    By

    บทที่ 3 สหายเก่าเขาตงซาน 2 ฮ่องเต้กับฮองเฮายังไม่มาเสียที งานเลี้ยงที่พลับพลาเตี่ยนหงจึงยังไม่เริ่มขึ้น แต่เหล่าบัณฑิตและปัญญาชนที่มาร่วมงาน...

  • ทดลองอ่าน

    ทดลองอ่าน สังหารรัชทายาท บทที่ 2

    By

    ภาค 1·บงกชพลัดถิ่นนานนับพันปี บทที่ 2 สหายเก่าเขาตงซาน 1 รัชศกจิ้งเหอปีที่สี่ ปีกุ่ยเหม่า ฤดูใบไม้ผลิพืชพรรณอุดมสมบูรณ์ เมื่อหลิวสี่ขันทีคนส...

บทความยอดนิยม

everY

ทดลองอ่าน เขตห้ามรักฉบับเบต้า เล่ม 1 Chapter 2.1-2.2 #นิยายวาย

ทดลองอ่าน เรื่อง เขตห้ามรักฉบับเบต้า เล่ม 1 ผู้เขียน : MINTRAN แปลโดย : ทันบี ผลงานเรื่อง : 배타적 연애 금지구역 ถือเป็นลิขสิทธิ์...

community.jamsai.com