ในชาติก่อนที่ผ่านมาราวกับความฝันนั้น รูปโฉมที่ชวนตื่นตะลึงของนางก็คือความผิดมหันต์ที่ไม่อาจให้อภัยได้ รัชทายาทเฟิ่งหลีอู๋ผู้ยึดกุมอำนาจที่แท้จริงของแคว้นต้าฉีผู้นั้นจะชี้นิ้วประณามนางกลางท้องพระโรงว่าเป็นวิญญาณปีศาจจิ้งจอก เป็นหญิงงามปีศาจชักนำหายนะสู่บ้านเมือง ไม่อาจอยู่ใกล้ฮ่องเต้ได้เด็ดขาด
วาจาที่ไม่ไว้หน้ากันนี้ไม่เพียงทำให้ศักดิ์ศรีของแคว้นเล็กแสนอ่อนแออย่างแคว้นปอร่วงหล่นอยู่บนท้องพระโรงเท่านั้น แต่ยังทำให้นางซึ่งมีฐานะเป็นตัวประกันหญิงที่แคว้นปอส่งมาถูกผลักเข้าสู่ดินแดนแห่งเคราะห์กรรมที่ไม่อาจพลิกฟื้นคืนได้อีกตลอดกาล
ส่วนตวนชิ่งฮ่องเต้ที่เชื่อฟังคำพูดโอรสก็ได้ล้มเลิกความคิดที่จะรับเจียงซิ่วรุ่นเข้าวังเป็นสตรีตำหนักในไปโดยสิ้นเชิง ทั้งยังลดขั้นนางโดยส่งเข้าหน่วยซักผ้าเพื่อซักเสื้อผ้าให้เหล่าผู้สูงศักดิ์ในวังด้วย
หน่วยซักผ้าเป็นหน่วยงานภายนอก มีข้ารับใช้ชายกับทหารองครักษ์ที่ไปๆ มาๆ มากมายคอยกดขี่ใช้งาน นางซึ่งมีฐานะเป็นตัวประกันหญิงแคว้นปอ ซ้ำยังมีท่าทางอ่อนแอบอบบางน่ารังแก จึงยิ่งดึงดูดหมู่ภมรคลั่งให้มาห้อมล้อม แต่ละคนล้วนแต่อยากจะลากอดีตเชื้อพระวงศ์หญิงแคว้นปออย่างนางไปยังมุมที่ไร้ผู้คนเพื่อลิ้มรสชาติเนื้อหนังมังสาเนียนละเอียดของสตรีผู้งดงามอย่างกระเหี้ยนกระหือรือ
โชคดีที่เจียงจือพี่ชายนางซึ่งเป็นตัวประกันเหมือนกันได้จำนำของมีค่าและใช้เงินติดสินบนขันทีฝ่ายในให้ช่วยเหลือบ้างเล็กน้อย ถึงได้รอดพ้นจากการโดนกระทำชำเราจากคนหยาบช้าเหล่านั้นได้
ทว่าแคว้นปอก็คือแคว้นที่อ่อนแอแคว้นหนึ่ง เดิมทีก็ไม่ได้รับความสำคัญจากผู้คนอยู่แล้ว
เจียงจือเองก็เป็นแค่หนึ่งในตัวประกันที่ไร้ชื่อเสียงจากหลายๆ แว่นแคว้นที่อยู่ในเมืองหลวงของแคว้นที่ทรงอำนาจแห่งนี้เท่านั้น ต่อให้อยากช่วยเหลือจุนเจือเจียงซิ่วรุ่นผู้เป็นน้องสาวร่วมมารดาเดียวกันผู้นี้เพียงใด แต่ก็ไร้กำลังจะทำตามใจหวังได้
หลังจากผ่านไปหนึ่งปีในที่สุดนางก็ถูกฉินจ้าวผู้ใต้บังคับบัญชาที่มีความสามารถของรัชทายาทเฟิ่งหลีอู๋ใช้กำลังข่มเหงยึดครองเรือนร่างนางในคืนที่มีพายุฝนฟ้ากระหน่ำคืนหนึ่ง
เพียงแต่ฉินจ้าวไม่ได้ทอดทิ้งสตรีในคืนนั้น เขาถึงกับไม่คำนึงถึงคำปรามาสของเจ้านายตนเองที่มีต่อนางว่าเป็น ‘หญิงงามปีศาจชักนำหายนะสู่บ้านเมือง’ และรับนางออกมาจากหน่วยซักผ้า เพียงแต่ติดขัดที่สถานะตัวประกันหญิงของนางทำให้ไม่สามารถรับเข้าจวนได้ จึงจัดหาเรือนข้างนอกให้อาศัย กลายเป็นอนุที่ไร้ศักดิ์ฐานะของเขาไป
พี่ชายเจ็บปวดและโกรธแค้นจึงขวางรถม้าของฉินจ้าวด่าว่าอย่างรุนแรง อยากให้ฉินจ้าวปล่อยตัวน้องสาวของเขา กลับถูกฉินจ้าวทุบตีจนซี่โครงหัก สลบเหมือดอยู่ข้างถนน
สุดท้ายยังคงเป็นเจียงซิ่วรุ่นที่ล้มเลิกความคิดที่จะฆ่าตัวตาย และร่ำไห้ขอร้องฉินจ้าวให้ช่วยพี่ชายของนาง ฉินจ้าวผู้นั้นถึงได้สั่งให้คนหามเจียงจือไปส่งหมอ
ส่วนบิดาที่อยู่ไกลออกไปนับหมื่นหลี่เมื่อได้ยินข่าวสภาพการณ์ของบุตรสาวอย่างนางกลับยินดีแทบจะคลุ้มคลั่ง เปลี่ยนจากที่ไม่เคยถามไถ่อะไรมาจับพู่กันเขียนจดหมายด้วยตนเอง เกลี้ยกล่อมนางว่าจะต้องใช้ประโยชน์จากฉินจ้าวที่เป็นขุนนางคนสำคัญของแคว้นต้าฉีนี้ให้ดีๆ เพื่อแสวงหาความเป็นอยู่ที่ดีให้กับแคว้นปอ
นางเองก็เชื่อฟังจริงๆ รู้สึกว่าหากตนเองทำให้ดีแล้วล่ะก็ บางทีบิดาอาจจะไถ่ตัวพี่ชายกลับแคว้นปอ แล้วฟื้นคืนความรุ่งเรืองของฐานะองค์ชายในอดีตได้อีกครั้งหนึ่งก็เป็นได้ จึงใช้เครื่องประทินโฉมกลบรอยแดงช้ำที่หางตา เพื่อปลอบประโลมหัวใจที่มีบาดแผลนับไม่ถ้วน
จากนั้นเป็นต้นมาหญิงงามปีศาจแห่งยุคก็ปรากฏขึ้นอย่างเฉิดฉัน โปรยรอยยิ้มเปี่ยมเสน่ห์ให้กับผู้คน ใช้ประโยชน์จากเงินที่ฉินจ้าวมอบให้นางตามเขาเข้าออกงานเลี้ยงสังสรรค์ทุกประเภท สร้างสายสัมพันธ์กับผู้คนอย่างระมัดระวัง แขนเสื้อยาวร่ายรำอย่างช่ำชอง อยู่ในเมืองหลวง เข้าร่วมกลุ่มคนอย่างกว้างขวาง เล่ห์เหลี่ยมแพรวพราว สามารถปรับตัวและเอาตัวรอดได้เป็นอย่างดี
