ทดลองอ่าน นิยายเรื่องนี้ข้าไม่ได้เขียน! บทที่ 12-13

“คุณ…คุณหนู ท่านช่างดียิ่งนักเจ้าค่ะ” นางสะอึกสะอื้นเอ่ยออกมาประโยคหนึ่ง ก่อนจะกระชับโคมแก้วกลมในมือแล้วหมุนตัวเดินออกจากห้องไป

หลี่หลิงหว่านมองจนเงาร่างของเสี่ยวซานหายไปจากประตูเรือน นางถึงได้ดึงสายตากลับมา

ทว่าเพียงหันหน้ามาก็เห็นสายตาไม่บอกอารมณ์ของหลี่เหวยหยวนกำลังจับจ้องมาที่นาง

เมื่อครู่หลี่เหวยหยวนเองก็ยืนดูทุกๆ การกระทำระหว่างหลี่หลิงหว่านกับเสี่ยวซานด้วยสายตาเย็นชา ฟังคำพูดทุกๆ คำระหว่างพวกนาง ก่อนจะค้นพบว่าความจริงแล้วยามที่หลี่หลิงหว่านพูดคุยกับคนอื่นนั้นล้วนอยู่ในท่าทีที่ผ่อนคลายเป็นอย่างมาก มีเพียงตอนที่คุยกับเขาเท่านั้นจึงจะระมัดระวังตัวอย่างยิ่ง แทบจะระวังในทุกคำพูดที่เอ่ยออกมา ที่สำคัญที่สุดคือเขายังพบว่าหลี่หลิงหว่านไม่ได้ห่วงใยเขาเพียงคนเดียว นางเป็นห่วงทุกคนรอบตัวนาง รวมทั้งเสี่ยวซานที่เป็นสาวใช้คนหนึ่งด้วย

การได้รับรู้และเข้าใจในจุดนี้ทำให้ในใจหลี่เหวยหยวนรู้สึกไม่สบอารมณ์เป็นอย่างมาก

เหตุใดหลี่หลิงหว่านจึงไม่ยิ้มให้เขาเพียงผู้เดียว เหตุใดนางจึงไม่อาจเป็นห่วงเขาเพียงผู้เดียวได้

เพลิงโทสะในใจที่ลุกโหมกำลังมอดไหม้เหตุและผลของหลี่เหวยหยวน กระนั้นใบหน้าสีแดงที่ถูกแสงไฟสะท้อนก็ยังคงราบเรียบ มีเพียงแค่มือที่ออกแรงกำไม้คีบปลายทองแดงอย่างหนัก ทำให้เส้นเลือดสีเขียวบริเวณหลังมือของเขาโดดเด่นขึ้นมา

แต่ถึงแม้เขาจะไม่พูดอะไร หลี่หลิงหว่านก็ยังจับสังเกตได้ว่าเขาไม่สบอารมณ์เป็นอย่างมาก

หลี่หลิงหว่านเองก็รู้สึกจนปัญญาเช่นกัน เดิมทีนางแค่อยากจะใช้ชีวิตของตนเองให้ผ่านไปอย่างมีความสุข แต่เมื่อชีวิตของนางมาอยู่ในกำมือของหลี่เหวยหยวน นางจึงจำเป็นต้องคอยสังเกตเขาอยู่ตลอดเวลา นอกจากนี้ยังจะทำอะไรได้อีกเล่า

หลังจากที่หลี่หลิงหว่านครุ่นคิดแล้ว นางยังคงไม่ถามอะไรออกไป ใครจะไปรู้ว่าหลี่เหวยหยวนไม่สบอารมณ์เรื่องใดอยู่ เมื่อครู่นางไปสัมผัสถูกเกล็ดย้อน ของเขาเข้าแล้ว นึกว่านางไม่รู้หรือไร เมื่อครู่เขาเกือบจะระเบิดโทสะจนใช้ไม้คีบปลายทองแดงในมือฟาดมาที่ศีรษะนางอยู่แล้ว

เมื่อคิดถึงความรู้สึกของการถูกไม้คีบปลายทองแดงฟาดศีรษะ หลี่หลิงหว่านก็รู้สึกขนลุก สั่นเทาไปทั้งร่าง

ดังนั้นหลี่หลิงหว่านจึงไม่มองหลี่เหวยหยวน นางเอาแต่ก้มหน้าเพ่งมองไปยังลายปักดอกอวี้หลันบนชายกระโปรงของตนเอง

ในใจนางเป็นทุกข์ยิ่งนัก รู้สึกว่าเหตุการณ์ในวันข้างหน้าของตนนั้นดำมืดไปหมด

ความจริงสองวันที่ผ่านมานี้นางก็เคยคิดว่าตนเองไม่อาจเอาแต่ประจบหลี่เหวยหยวนเพื่อจะเปลี่ยนแปลงจุดจบอันน่าอนาถในอนาคตของเจ้าของร่างเดิม นางดูจะเหนื่อยมากเกินไป นางสามารถใช้การที่ตนเองคุ้นชินกับเนื้อหาทั้งหมดเช่นนิ้วทองคำนี้ตามหาศัตรูของหลี่เหวยหยวนมาต่อกรกับเขาแทนได้