everY
ทดลองอ่าน ในข่าวลือนายน่ารักกว่านี้นะ เล่ม 1 บทที่ 7-8 #นิยายวาย
บทที่ 8
ฮึดสู้หน่อย แล้วไปตบหน้าตัวเองน่ะสิ
“นายถึงบ้านแล้วเหรอ” เจียงอิ่งได้รับข้อความที่ส่งมาจากฉีจวิ้น
“ถึงแล้ว” เจียงอิ่งตอบกลับ
ฉีจวิ้น เอ่อ ฉันเห็นคำค้นหายอดฮิตแล้วนะ นายนี่มันสุดยอดจริงๆ
ฉีจวิ้น เกมแค่เกมเดียว จำเป็นต้องสู้ขนาดนั้นเลยเหรอ
ฉีจวิ้น ทีนี้เป็นไงล่ะ ทั้งเวยป๋อได้เห็นช่วงเวลาเฉิดฉายของคุณชายรองเจียงของเรากันหมดแล้ว
เจียงอิ่ง ยังไงก็อย่าให้ชีจู๋รู้ว่านั่นคือฉันก็พอ ฉันยอมขายหน้าหมอนี่ไม่ได้
ฉีจวิ้น นายเล่นซนไปเถอะ
ในขณะเดียวกันคนกลุ่มหนึ่งในเวยป๋อก็กำลังถกเรื่องชีจู๋กับเจียงอิ่ง
[เมื่อไม่กี่วันก่อนยังมีคนพูดอยู่เลยไม่ใช่เหรอว่าถ้าสองคนนี้ถ่ายหนังด้วยกันจะเป็นยังไง เห็นหรือยัง สองด้อมนี้เข้ากันไม่ได้เหมือนน้ำกับไฟ ถ่ายละครด้วยกันไม่ได้หรอก]
[น่าเสียดายสุดๆ ตอนแรกอยากเห็นว่าถ้าสองคนนี้โดนจับมาอยู่ด้วยกันจะมีระเบิดลงทั้งกองถ่ายหรือเปล่า]
[พวกเธอไม่คิดว่าสองคนนี้น่าสนใจเหรอ เจียงอิ่งเป็นคนแบบ ‘นายว่าฉันหนึ่งประโยค ฉันจะว่านายคืนร้อยประโยค’ ส่วนชีจู๋ก็เป็นแบบ ‘นายว่าฉันร้อยประโยค ส่วนฉันแค่ประโยคเดียวก็ทำให้นายอายแทบแทรกแผ่นดินหนีได้แล้ว’ น่ะ]
[ฉันก็คิดเหมือนกัน เจียงอิ่งเป็นพวกเถียงได้โดยไม่ต้องมีเหตุผล ส่วนชีจู๋เป็นพวกที่ถ้าตัวเองถูกจะไม่ยอมปล่อยผ่าน มีแค่ฉันหรือเปล่าที่อยากเห็นสองคนนี้แบตเทิลกัน]
[พูดตามตรงนะ ตอนนี้ฉันอยากเห็นเจียงอิ่งแบตเทิลกับ ‘เถ้าแก่ปู’ คนนั้นมากกว่า รู้สึกได้ว่าทั้งสองคนมีสไตล์ฝีปากคล้ายกันเลย]
ในห้องของเจียงอิ่งยังคงดังก้องไปด้วยเพลง ‘โชคดีจงมา’ ที่นักเรียนเสี่ยวกวาตั้งใจเปิดให้ ด้วยความที่เจียงอิ่งขี้เกียจไปปิด เขาจึงเปิดเวยป๋อท่ามกลางเสียงเพลงที่เล่นอยู่ และเป็นไปตามคาด บัญชีของเขาซึ่งใช้สำหรับแอพฯ เถียงกำลังถูกข้อความถล่ม
รายการเรียลลิตี้ที่ฉืออวิ๋นไคเข้าร่วมทำให้คำด่าอันเผ็ดร้อนของ ‘เถ้าแก่ปู’ ถูกนำมาออกอากาศพอดี เนื่องจากวงบอยแบนด์ T.ATW มีความนิยมสูง ความสัมพันธ์ระหว่างสมาชิกในวงก็ดีเยี่ยม พอฉืออวิ๋นไคเข้าร่วมรายการเรียลลิตี้ คนที่เหลือเลยช่วยกันแชร์เพื่อดึงความสนใจ ทั้งแฟนคลับเดี่ยวและแฟนคลับของวงต่างช่วยกันสนับสนุน รายการจึงได้เรตติ้งที่พุ่งแรงจนน่าทึ่ง
ถึงแม้กู้เว่ยแห่ง T.ATW จะเคยเป็นคู่แข่งของเจียงอิ่ง แต่คู่ปรับยังไงก็คือชีจู๋
ไม่ว่าจะเจอกันที่งานพรมแดงหรือเบื้องหลังรายการ ทั้งสองคนต่างก็มีสีหน้าไม่เป็นมิตรต่อกัน เมื่อเวลาผ่านไปนานเข้าทุกคนเลยรู้กันหมดว่าสองคนนี้มีความสัมพันธ์ที่ไม่ดีต่อกันนัก ดังนั้นจึงมีบางเรื่องที่จะไม่นำมาพูดอย่างเปิดเผย
กระทั่งหนึ่งบันทึกหน้าจอ หนึ่งรายการเรียลลิตี้ ทำให้ ‘ความบาดหมาง’ ของชีจู๋และเจียงอิ่งถูกเผยออกมา
ด้วยเหตุนั้นไอดีเถ้าแก่ปูที่โด่งดังจากศึกเดียวเมื่อไม่กี่วันก่อนบวกกับผลงานอันยอดเยี่ยมในวันนี้ ในใจของชาวเน็ตหลายคนจึง ‘ฟันธง’ สถานะการเป็นแฟนคลับของชีจู๋ให้แล้ว ไม่ว่าอย่างไรตอนนี้แฟนคลับของทั้งคู่ก็เชื่อเช่นนั้น
ครั้งล่าสุดที่บัญชีนี้โพสต์บนเวยป๋อคือช่วงวันตรุษจีนที่เจียงอิ่งโพสต์อวดว่าเขาติดสิบอันดับแรกในแอพฯ ตอนนี้ใต้โพสต์เวยป๋อนั้นเต็มไปด้วยคอมเมนต์ต่างๆ มากมาย
[แฟนคลับแอ็กใหญ่ด้อมชีจู๋ เถ้าแก่ปู ขอแค่คุณยินดี พวกเราก็จะเป็นครอบครัวเดียวกัน ดูข้อความส่วนตัวสิ พวกเราส่งรูปของพี่ชายที่แต่งไว้สวยๆ ให้คุณเยอะเลย จากนี้ไปถ้าต้องการอะไรบอกมาได้เลย พวกเราพร้อมที่จะแบ่งปันทรัพยากรครึ่งหนึ่งให้คุณเสมอ]
[หัวหน้าแฟนเบสด้อมชีจู๋ เพื่อนหนุ่ม ไม่มีอะไรน่าอายหรอก รู้สึกว่าคุณจะรักพี่ชายของพวกเราจริงๆ เอาอย่างนี้ไหม ถ้าคุณไม่รังเกียจก็ทิ้งที่อยู่ไว้ได้ พวกเราจะส่งกิฟต์อะเวย์ไปให้สักหน่อย แอบบอกเลยว่าหลายอย่างมีจำนวนจำกัดด้วยนะ]
เจียงอิ่งที่เปิดข้อความส่วนตัว “…”
เขาใช้เวลาตั้งหลายปีในการรวบรวมข่าวดราม่าของชีจู๋ ผลกลับกลายเป็นว่าในวันนี้สารพัดคลิปและภาพถ่ายที่เขาได้รับนั้นมีมากกว่าคลังข้อมูลข่าวดราม่าของเขาเสียอีก
ใครอยากดูภาพกล้ามหน้าท้องสวยๆ ของพี่ชายพวกเธอกัน
ขณะที่เขาคิดจะลบแฟนคลับแอ็กใหญ่ของด้อมชีจู๋ออก หน้าต่างแชต QQ ก็เด้งขึ้นมาก่อน
หัวหน้าห้อง [จิ้มๆ]
หัวหน้าห้อง นายทำอะไรอยู่
คิงเกลอร์ ดูไลฟ์ของพี่ชายฉันอยู่
คิงเกลอร์ [ไดโนเสาร์น้อยเลิกคิ้ว.jpg]
หัวหน้าห้อง อ๋อ
หัวหน้าห้อง งานเลี้ยงคืนนี้ดีมากเลยนะ
คิงเกลอร์ จากสีหน้าของนาย ฉันดูไม่ออกเลยว่ามัน ‘ดี’ ตรงไหน
หัวหน้าห้อง รอยเท้าบนรองเท้าหนังของฉีจวิ้นก็ดีนะ
คิงเกลอร์ พูดอ้อมค้อมอะไรของนาย
คิงเกลอร์ [ไดโนเสาร์เหงื่อแตกพลั่ก.jpg]
หัวหน้าห้อง แอพฯ ที่ติดคำค้นหายอดฮิตคืนนี้น่าสนใจมาก
คิงเกลอร์ ฉันไม่สนใจ
คิงเกลอร์ [ไดโนเสาร์เหงื่อแตกพลั่ก.jpg]
ชีจู๋รู้อะไรมาหรือเปล่า เจียงอิ่งคิดอยู่สักพักก็คลายมือที่เตรียมจะลบแฟนคลับแอ็กใหญ่ของชีจู๋ เรื่องน่าอายแบบนี้จะให้รู้ไม่ได้เด็ดขาด ดูท่าเขาคงต้องแบกรับข้อหาเป็นแฟนคลับด้อมชีจู๋ไปก่อนชั่วคราว
คิงเกลอร์ [จิ้มๆ]
หัวหน้าห้อง ?
คิงเกลอร์ นายทำอะไรอยู่
เหมือนว่าอีกฝ่ายจะยุ่งอยู่ ผ่านไปสักพักถึงได้ส่งข้อความกลับมา
หัวหน้าห้อง อ่านบท รับละครเรื่องใหม่มา
เจียงอิ่งออกจากห้องแชต เพิ่งจะกลับไปดูเวยป๋อก็เห็นว่าแฟนคลับแอ็กใหญ่ของด้อมตัวเองได้ทิ้งคอมเมนต์เศร้าปนแค้นไว้ใต้เวยป๋อของเถ้าแก่ปู
[ภาพเงาจะชอบพี่เจียงอิ่งตลอดไป @เถ้าแก่ปู ไม่เคยมีใครกล้าท้าทายพี่ชายของเราแบบนี้มาก่อน นายจบเห่แล้ว เจียงอิ่งด่านายจนตายแน่]
[หมีหมี่ไม่มีวันยอมแพ้ @เถ้าแก่ปู พวกขี้ประจบ จะรอดูวันที่นายไม่เหลืออะไรนะ]
เจียงอิ่ง “…”
ความรู้สึกแบบนี้ทั้งซาบซึ้งทั้งอัดอั้นตันใจ
ซาบซึ้งเพราะเหล่าภาพเงาด้อมเขาไม่เคยทอดทิ้งกัน อัดอั้นตันใจเพราะ…
ตั้งแต่กินข้าวเมื่อเย็นเขาก็ต้องกล้ำกลืนความคับข้องใจเอาไว้เต็มอก มิหนำซ้ำยังด่ากลับไปทีละคนแบบที่เคยทำตามปกติไม่ได้อีกต่างหาก ตั้งแต่โตมาเขาไม่เคยรู้สึกหงอขนาดนี้มาก่อนเลย
นอกจากนั้นเขายังเห็นด้วยว่าท่ามกลางความคิดเห็นอันแสนอลหม่าน มีแอ็กหลุมของผู้ช่วยเฉินแสดงความเกรี้ยวกราดหัวฟัดหัวเหวี่ยงอยู่
[cs1234567 ความผิดของนายเลย! ที่จริงวันนี้ฉันต้องได้เลิกงานก่อนเวลาแท้ๆ ฉัน $&*#$%…]
เจียงอิ่งยังจะพูดอะไรได้อีก เขาเปิดวีแชตขึ้นมาเงียบๆ แล้วส่งอั่งเปาก้อนใหญ่ให้ผู้ช่วยเฉิน
ผ่านไปห้านาทีหน้าจอก็ขึ้นว่า ‘อีกฝ่ายกำลังพิมพ์’ แต่อั่งเปากลับไม่มีความเคลื่อนไหวใด แสดงให้เห็นว่าผู้ช่วยเฉินคงจะสับสนในใจเป็นอย่างมาก
คิงเกลอร์ คุณไม่เอาจริงๆ เหรอ
[อีกฝ่ายรับอั่งเปาของคุณแล้ว]
ผู้ช่วยเฉิน ขอบคุณคุณชายรองเจียง
ผู้ช่วยเฉิน คุณไม่ได้ก่อเรื่องมาใช่ไหม
คิงเกลอร์ แน่นอนว่าไม่
คิงเกลอร์ ถ้าผมไม่ก่อเรื่องก็ส่งเงินให้คุณไม่ได้เหรอ
ผู้ช่วยเฉิน เปล่าๆ ผมแค่คิดว่าคงไม่มีของดีตกลงมาจากฟ้าฟรีๆ หรอก เป็นผมที่คิดมากเอง
เจียงอิ่งในวันนี้ดูเหมือนจะได้รับความสนใจเป็นพิเศษ เขากับผู้ช่วยเฉินยังคุยกันไม่ทันจบ พี่ชายของเขาเจียงสวินก็โทรเข้ามา
“นายทำอะไรอยู่” เจียงสวินถาม “งานเลี้ยงจบหรือยัง”
“จบไปนานแล้ว” เจียงอิ่งเอ่ยต่อทันที “ตอนนี้กำลังศึกษาบทละครอยู่ หวังว่าจะช่วยขัดเกลาทักษะการแสดงของผมได้”
เจียงสวินคล้ายจะพอใจไม่น้อย “แม่บอกว่านายคิดได้ก็ดีแล้ว วันนี้ในเน็ตมีคนบอกว่าทักษะการแสดงของบ้านเราอาจจะถ่ายทอดพันธุกรรมแบบข้ามไปรุ่นหลานแทน พ่อโกรธมาก พวกเขาบอกว่านายต้องฮึดสู้หน่อย ทำให้คนพวกนั้นหน้าแตก…”
“แล้วก็แม่บอกว่าเพราะนายเอาแต่มีดราม่าทะเลาะกับคนอื่นได้ทั้งปี แม่เลยถูกคนเขาลากไปด่าถึงอยู่เรื่อย หวังว่านายจะฮึดสู้หน่อยแล้วตั้งใจถ่ายละครซะ”
เจียงอิ่ง “…” เหงื่อตก
“คำตอบของนายล่ะ”
“ผมสัญญาว่าจะตั้งใจถ่ายละคร จะไม่ทำให้ตระกูลเจียงผิดหวังแน่นอนครับ” เจียงอิ่งรับปากอย่างหน้าไม่อาย
“งั้นก็ดี” เจียงสวินพูดต่อไปอีกว่า “ผลการแคสต์บทในละครเรื่อง ‘หิมะมงคล’ ของนายวันนี้ไม่เลวเลยนะ ผู้กำกับและคนเขียนบทพอใจมาก ตัดสินใจกันแล้วว่าตัวละครนี้จะให้นายรับบท”
“บทประพันธ์ต้นฉบับกับทีมผู้สร้างที่ดีขนาดนี้ ให้ดาวดราม่าแบบผมไปแสดง พวกเขาไม่สนใจเรตติ้งแล้วจริงๆ เหรอ” เจียงอิ่งรู้สึกงงงวย
“บริษัทเซ็นสัญญาให้นายไปแล้ว น่าจะประกาศอย่างเป็นทางการในอีกไม่กี่วัน ถึงจะบอกว่าไม่ใช่นักแสดงนำ แต่ตัวละครนี้ก็มีฉากไม่น้อย ความนิยมสูง และยังสำคัญกับเรื่องราวทั้งหมดมากด้วย พอถึงเวลาอย่าลืมมีปฏิสัมพันธ์กับนักแสดงคนอื่นด้วยนะ เรื่องรายละเอียดเดี๋ยวผู้จัดการกับผู้ช่วยเฉินจะบอกนายอีกที”
“ผมยังไงก็ได้”
เจียงอิ่งพอใจกับสภาพที่เป็นอยู่ ไม่มีความทะเยอทะยานอะไรเป็นพิเศษ เมื่อมีอะไรเข้ามาก็แค่ยอมรับและอยู่กับมันให้ได้
“งั้นก็ตามนี้นะ” เจียงสวินหมดความอดทน “แล้วก็เพลงจบของละครเรื่อง ‘หิมะมงคล’ เซ็นสัญญากับ T.ATW แล้ว เว่ยเว่ยบอกว่าพอถึงตอนนั้นวงของพวกเขาจะไปเป็นแขกรับเชิญในละครด้วย ต้องไปอยู่ที่กองถ่ายพวกนายสองสามวัน เอาไว้จะไปเล่นกับนาย”
“ว้าว! ตั้งตารอเลย!” เจียงอิ่งเริ่มสนใจงานที่กำลังจะมาถึงขึ้นมาหน่อยแล้ว “ผมพาเว่ยเว่ยของพี่ไปเที่ยวบาร์ได้ไหม”
“อย่าแม้แต่จะคิด” เจียงสวินปฏิเสธ
“ยังไงก็เถอะ มีคนคุ้นเคยก็ดีแล้ว” เจียงอิ่งดีอกดีใจ
ระหว่างนั้นนักเรียนเสี่ยวกวายังคงเล่นเพลงเดิมวนซ้ำอยู่ภายในห้อง “โชคดีจงมา ขอให้โชคดีจงมาหาคุณ โชคดีจะนำพาทั้งความสุขและความรักมา~~~”
“อ้อ จริงสิ” ก่อนวางสายเจียงสวินก็นึกเรื่องหนึ่งขึ้นมาได้ “พูดถึงคนคุ้นเคย ละครเรื่องนี้มีคนคุ้นเคยของนายไม่น้อยเลยนะ ในเมื่อนายตั้งตารอ งั้นก็ตั้งใจแสดงด้วยล่ะ”
“ยังมีใครอีกเหรอ” เจียงอิ่งถามอย่างอารมณ์ดี
“คนเขียนบทเป็นเพื่อนร่วมงานเก่าของแม่ ผู้กำกับเป็นคนรู้จักของพ่อ ส่วนนักแสดงก็คือเหมียวเหยี่ยที่นายเคยจิกกัด ถือว่าเป็นคนคุ้นเคยได้อยู่ สุดท้ายนักแสดงนำน่ะนายเองก็รู้จัก”
“นักแสดงนำคือใคร” สมองของเจียงอิ่งนึกถึงนักแสดงทุกคนที่เขาคุ้นเคย แต่ก็ไม่พบใครที่เหมาะกับละครเรื่องนี้
“พี่ชีของนายไง” เจียงสวินวางสายไปแล้ว
เจียงอิ่ง “???”
ใครนะ
ชีจู๋?
What?!
ภายในห้องตอนนี้เสียงเพลงของนักเรียนเสี่ยวกวาดังขึ้นเรื่อยๆ
“โชคดีจงมา โชคของพวกเราจงมา ต้อนรับโชคดีส่งความรุ่งเรืองแผ่ไปทั่วหนแห่ง!!!”
* จือฮู เป็นแพลตฟอร์มตั้งกระทู้ถาม-ตอบเพื่อแบ่งปันข้อมูลความรู้กัน
โปรดติดตามตอนต่อไป…
Comments



