บทที่ 77
น่าเสียดาย เฉาซีอุตส่าห์วางแผนอย่างแยบยล รอจนวาจาถ่ายทอดไปจนถึงเถียนอิ๋ง กลับได้มาเพียงเสียงหัวเราะเหยียดหยามของอีกฝ่ายเท่านั้น
เห็นข้าเป็นคนโง่จริงๆ หรือไร คุณชายน้อยเจียงนั่นมีสัมพันธ์กับจิ้งจีอย่างนั้นรึ!
ต่อให้มีเรื่องนี้จริงแล้วจะอย่างไรเล่า ก็เป็นแค่หญิงสาวที่ติดตามมาเป็นสินเจ้าสาวคนหนึ่ง นางตอนนั้นก็เป็นตัวเลือกที่ว่ากันว่ามีโอกาสได้เป็นชายาเอกของรัชทายาทเชียวนะ! เคยถูกคุณชายน้อยเจียงเจ้าเด็กบ้านั่นทั้งจูบทั้งถอดเสื้อผ้า สุดท้ายก็ปล่อยให้ทุกอย่างจบไปเองมิใช่หรือ
เวลานี้เมื่อมาคิดๆ ดูแล้วก็รู้สึกว่ารัชทายาทลำเอียงอย่างร้ายกาจ เขาดีกับบุรุษคนโปรดมากกว่านางที่เป็นชายารองเสียด้วยซ้ำ!
ในใจนางแม้จะเกลียดชังอย่างที่สุด แต่นางได้รับบทเรียนมาแล้ว หากมีเรื่องจับชู้คาตาเช่นนี้อีก อาจจะเป็นเถียนจิ้งเอ๋อร์ที่ถูกลงโทษ เพื่อไม่ให้คนโปรดในดวงใจของรัชทายาทต้องขุ่นเคืองก็เท่านั้น!
เรื่องมาอยู่ด้านหน้าการต่อสู้เช่นนี้ ใครอยากได้ก็เอาไปเถอะ ตั้งแต่ครั้งที่แล้วหลังจากสาวใช้ถูกเตะจนร่วงลงไปในสระน้ำ เมื่อนางเห็นคุณชายน้อยเจียงก็ล้วนแต่เดินอ้อมผ่านไป!
เฉาซีคิดจะให้นางนำทัพหรือ ไม่มีทางเด็ดขาด!
ทางด้านเฉาซีไม่เห็นเถียนอิ๋งมีความเคลื่อนไหวเป็นเวลานาน ก็ยิ่งระมัดระวังความเคลื่อนไหวของคุณชายน้อยเจียงกับเถียนจิ้งเอ๋อร์ทางด้านนี้มากยิ่งขึ้น
คุณชายน้อยเจียงกลับไม่รู้เลยสักนิดว่าขณะนี้ตนเองถูกคนจับตามองอยู่
ไม่นานการเรียนที่สำนักศึกษาก็มาถึงการสอบต้นฤดูใบไม้ร่วง เจียงซิ่วรุ่นแม้พื้นฐานการเรียนจะอ่อนอยู่บ้าง เทียบกับเหล่าศิษย์ที่กราบไหว้อาจารย์เลื่องชื่อมาตั้งแต่เด็กไม่ได้ โชคยังดีที่อาจารย์มู่เฟิงไม่ใช่นักปราชญ์ที่เน้นแต่การอ่านตำราอย่างหน้ามืดตามัว กลับให้ความสนใจการใช้แผนการปกครองบ้านเมืองและชีวิตความเป็นอยู่ของราษฎรมากกว่า
เจียงซิ่วรุ่นได้เปรียบกว่าศิษย์คนอื่นๆ อย่างเทียบไม่ได้เนื่องจากนางผ่านการสะสมไมตรีและไปมาหาสู่กับผู้มีอำนาจสูงศักดิ์ตั้งแต่ในชาติก่อน โดยเฉพาะการพิจารณาอย่างถ้วนถี่เพื่อตัดสินความสัมพันธ์อันซับซ้อนของแว่นแคว้นที่เป็นเพื่อนบ้านของต้าฉีในช่วงเวลาหลังจากนี้
อีกทั้งยามนี้นางได้เลื่อนไปห้องเทียนกานแล้วด้วย ถึงแม้จะค่อนข้างลำบากอยู่บ้าง แต่ทุกๆ หลายวันก็จะสามารถโผล่ไปอยู่เบื้องหน้าท่านอาจารย์ที่เคารพ แสดงความฉลาดเฉลียวให้เป็นที่ประจักษ์
คนที่อาจารย์มู่เฟิงบ่มเพาะก็ไม่ใช่พวกถกการศึกบนกระดาษ ต่อให้เรียนดีสักเพียงใด หากไม่อาจใช้งานได้จริงก็ถือว่าไร้ประโยชน์
ชุมนุมหนังสือสระน้ำหมึกต้นฤดูใบไม้ร่วงนี้จึงกลายเป็นโอกาสอันดียิ่งในการฝึกฝนการรบของบรรดาลูกศิษย์
สำนักศึกษาทุกพื้นที่ของต้าฉีจะจัดการแข่งขันศาสตร์ทั้งหกประจำปีกับสำนักศึกษาแคว้นเพื่อนบ้านทุกๆ สองสามปี
ที่เรียกว่า ‘ศาสตร์ทั้งหก’ ประกอบไปด้วยประเพณีมารยาท การดนตรี วิชายิงธนู ทักษะขี่ม้า งานอักษร และการคำนวณ