ทดลองอ่าน กุนซือหญิงพลิกชะตาแคว้น บทที่ 78-79

หลังจากสัตว์ที่มีเขาทองแดงที่เป็นสัญลักษณ์ของรัชทายาทและลูกกรงกั้นรถม้าถูกเอาออกไป โครงขดลวดอ่อนยังคงอยู่ตามเดิม ในรถม้านอกจากโต๊ะตัวเล็กเสริมความแข็งแรงที่มีมาแต่เดิม ยังใส่ตู้ใบเล็กเข้าไปด้วยเป็นพิเศษ เหมาะกับคนที่ชอบกินของขบเคี้ยวอย่างเจียงเซ่าฟู่ ถึงขนาดยังมีกระโถนพร้อมฝาปิดมิดชิดที่ทำจากทองเนื้อดีติดตั้งไว้ด้วย หลังจากใช้บนรถม้าแล้วก็ค่อยสั่งให้สาวใช้ยกออกไปล้างทำความสะอาดเป็นใช้ได้แล้ว ทำให้สะดวกสบายในระหว่างเดินทาง

ตอนนั้นถึงขั้นเชิญอาจารย์ช่างฝีมือที่มีชื่อมาสร้างรถม้าโดยเฉพาะ เนื่องจากสร้างได้ไม่ง่าย ในจวนจึงมีแค่สองคันเท่านั้น ล้วนมีไว้สำหรับรัชทายาทสลับกันใช้งาน

แต่เวลานี้กลับยอมสิ้นเปลืองความคิดดัดแปลงรถม้าคันหนึ่งและมอบให้คุณชายน้อยเจียงไว้ใช้งาน

เฉาซีที่ครุ่นคิดถึงรถม้าคันนั้นก็โกรธจนต้องไปปรับทุกข์กับเถียนอิ๋งอย่างอดรนทนไม่ไหว

พูดตรงๆ ว่าคุณชายน้อยเจียงคนนี้สรุปแล้วมีทักษะในการประจบสอพลออันใดกันแน่ แล้วเจียงซิ่วเหยานั่นยังคอยเป่าลมข้างหมอนแสวงหาผลประโยชน์ให้กับพี่ชายของตนเองอีก

เถียนอิ๋งกัดขนมเปี๊ยะกรอบในจานเงียบๆ ทีละคำเล็กๆ เหมือนกลัวว่าจะกัดจนเศษร่วงออกมา

ยังต้องให้เหยาจีเป่าลมข้างหมอนหรือ ตัวเจ้าเด็กบ้านั่นเองก็พูดได้เช่นกัน! ไม่รู้ว่าก้นของบุรุษผู้นี้มีดีอันใด รัชทายาทถึงได้ลุ่มหลงไม่ยอมเบื่อหน่ายเช่นนี้

รอถึงวันที่ออกเดินทาง คุณชายน้อยเจียงก็นั่งรถม้ามาถึงหน้าประตูเมืองหลวง ตอนที่สมทบกับพวกอาจารย์มู่เฟิง เพราะว่าคนยังมาไม่ครบ จึงพูดคุยกันอยู่บนลานว่างที่ด้านข้างประตูเมือง

โต้วซืออู่ที่รอนางอยู่ตลอดผิวปากอย่างอดไม่ไหว พูดว่า “ไม่เจอหน้าหลายวัน เจ้าฟุ่มเฟือยอีกแล้ว ถึงกับทำรถม้าที่โอ่อ่าหรูหราปานนี้ออกมาได้”

เจียงซิ่วรุ่นลอบตำหนิรัชทายาทที่ดัดแปลงรถม้าเสียจนนางดูโอ้อวดเกินไป เพียงยิ้มพลางพูดว่า “ก็แค่รถม้าในจวนที่ยืมมาใช้เท่านั้น เบี้ยรายเดือนของข้ามีสักเท่าใดกันเชียว เจ้ายังไม่รู้หรือ ไหนเลยจะซื้อรถม้าเช่นนี้ได้”

โต้วซืออู่อดสงสัยไม่ได้ เขาเข้าไปในรถม้า มองดูกระโถนที่งามหรูหราใบนั้นก็ค่อนข้างคันก้นขึ้นมา อยากจะถอดกางเกงลงไปลองนั่งดูสักหน่อย

ไป๋เฉี่ยนที่กางกั้นม่านรถม้ามองเห็นเข้าก็ยื่นมือเข้าไปกระชากเอวกางเกงของโต้วซืออู่เอาไว้ทันที ถลึงตาใส่กล่าวว่า “ท่านจะทำอะไร!”

โต้วซืออู่คิดไม่ถึงว่าจู่ๆ จะมีมือใหญ่ยื่นออกมาจากด้านข้างของเขา หากเขาถอดกางเกงเร็วกว่านี้ ไยมิใช่จะจับก้นของเขาเข้าแล้วหรือไร จึงหันกลับไปมองทันที ที่แท้เป็นสาวใช้อัปลักษณ์คนนั้นของสหายร่วมสำนัก พริบตานั้นเขาก็ถลึงตาพูดว่า “ทำอะไรเล่า ไม่เคยเห็นคนถ่ายอุจจาระหรือ!”

เขาเป็นบุตรชายของขุนนางชั้นสูง ถึงแม้จะนับถือคุณชายน้อยเจียงมาตลอด แต่ไม่มีความจำเป็นต้องพูดจากับสาวใช้ด้วยน้ำเสียงสุภาพ

แต่ในสายตาของไป๋เฉี่ยนนั้น นอกจากเจ้านายของตนแล้ว ขุนนางคนอื่นๆ ต่อให้ใหญ่โตเพียงใดก็ไม่รู้จัก ไม่ต้องพูดถึงเจ้าคนผู้นี้ที่ประลองยุทธ์กับนางในลานประลองยุทธ์อยู่บ่อยๆ

มือนั้นจึงไม่ได้ปล่อยและยังถลึงตากล่าวว่า “รถม้าของคุณชายน้อยเพิ่งจะอบกลิ่นชะมดเชียงมา กลิ่นยังหอมอยู่! ท่านกลับไม่เกรงใจจะประเดิมเป็นคนแรก วันนี้หากท่านกล้าให้รถของคุณชายสกปรก ข้าจะ…”

มือของไป๋เฉี่ยนกำลังถือไข่ไก่ที่ต้มกึ่งสุกอยู่สองฟอง เตรียมจะให้เจียงซิ่วรุ่นกิน ขณะนี้เพียงแค่สองมือบีบคราหนึ่ง ไข่แดงก็แตกโพละไหลจนเต็มไปหมดทั้งมือ

ที่จริงโต้วซืออู่ก็แค่เตรียมลองนั่งดูเท่านั้น จะถ่ายอุจจาระจริงๆ ที่ใดกัน