ทดลองอ่าน กุนซือหญิงพลิกชะตาแคว้น บทที่ 80-81

เด็กหนุ่มที่มีนามว่าสวีอิงผู้นี้มีบุคลิกงามสง่าไม่ธรรมดา เหมือนจะมาจากครอบครัวใหญ่ เพียงแต่เมื่อคิดว่าสกุลสวีเป็นตระกูลใหญ่มากอำนาจ การที่สามารถบ่มเพาะบุตรหลานที่มีลักษณะเช่นนี้ออกมาได้กลับไม่ใช่เรื่องน่าประหลาดใจแต่อย่างใด

ถึงแม้ดูไปแล้วเขาจะมีภูมิหลังไม่ธรรมดา แต่เสื้อผ้าที่สวมใส่ตลอดร่างก็เป็นแค่เสื้อตัวยาวแขนเสื้อกว้างที่สะอาดสะอ้าน ไม่ได้ดูฟุ่มเฟือยโอ้อวดเลยแม้แต่น้อย ยิ่งกว่านั้นยังเป็นผู้ที่มีสายตาเฉียบแหลมมาก เมื่อเทียบกับสหายร่วมสำนักที่มาจากวงศ์ตระกูลสูงศักดิ์หลายคน สวีอิงกลับยิ่งเข้าใจวิธีการแสดงความยกย่องต่อท่านอาจารย์ที่เคารพ กับเรื่องอาหารเสื้อผ้าและรูปแบบชีวิตประจำวันของท่านอาจารย์ก็เอาใจใส่อย่างมาก กับศิษย์พี่ทั้งหลายก็ยิ่งพูดด้วยความเคารพ แสดงออกอย่างสัตย์ซื่อจริงใจ

หากไม่ใช่เพราะเขามีความเกี่ยวโยงอย่างมากกับฉินจ้าวและสวีซื่อภรรยาของฉินจ้าว เจียงซิ่วรุ่นก็คงชมชอบศิษย์น้องที่เฉลียวฉลาดและสุภาพถ่อมตัวเช่นนี้ไปแล้ว

แต่ในใจนางกลับมีความสงสัยอยู่เลือนราง…ในเมื่อฉินจ้าวสามารถสิ้นเปลืองความคิดเอาอกเอาใจอาจารย์มู่เฟิงถึงเพียงนี้เพื่อน้องภรรยาผู้นี้ได้ อย่างนั้นก็ควรจะมีความสัมพันธ์ที่สนิทสนมถึงจะถูก

ทว่า…เหตุใดในชาติก่อนนางถึงไม่เคยเห็นคุณชายน้อยที่มีนามว่าสวีอิงผู้นี้มาก่อนเลยเล่า

ต่อจากนั้นหลายวันที่ไม่ได้พูดคุยกัน ในที่สุดขบวนที่นำโดยอาจารย์มู่เฟิงก็มาถึงเมืองฉีของแคว้นเว่ยอย่างราบรื่นแล้ว

เมืองฉีเป็นเมืองโบราณที่มีประวัติศาสตร์ยาวนาน ว่ากันว่าตอนนั้นเป็นสถานที่บำเพ็ญตนของเหล่าผู้วิเศษในยุคก่อน มีสำนักศึกษาตั้งอยู่มากมายในพื้นที่ บรรยากาศของการศึกษาเล่าเรียนเข้มข้นยิ่ง

เจียงซิ่วรุ่นพบว่าในร้านหนังสือที่นี่ถึงกับมีหนังสือที่หาซื้อที่อื่นไม่ได้มากมาย นางจึงตื่นเต้นยินดีเป็นที่สุด และพาไป๋เฉี่ยนกับองครักษ์ไปจับจ่ายซื้อหาอย่างเต็มที่อยู่รอบหนึ่ง

ม้วนหนังสือเดิมก็มีราคาแพงมากอยู่แล้ว ยิ่งหากบางม้วนมีอยู่แค่ฉบับเดียว ราคาของม้วนหนังสือนั้นก็จะยิ่งแพงลิบลิ่ว

นี่จึงทำให้สหายคนอื่นๆ พากันอิจฉาที่นางหาซื้อมาได้ ต่างนัดหมายเวลากับเจียงซิ่วรุ่นเพื่อขอยืมอ่าน

สวีอิงก็อยากยืมม้วนหนังสือจากเจียงซิ่วรุ่นเช่นกัน แต่ก็ไม่กล้าเอ่ยปาก ได้แต่ฉวยโอกาสตอนพักอยู่ในโรงเตี๊ยมวนเวียนอยู่รอบตัวเจียงซิ่วรุ่นตลอด

ถึงแม้เจียงซิ่วรุ่นจะไม่อยากใกล้ชิดสนิทสนมกับสวีอิง และอยากรักษาระยะห่างกับเขาเอาไว้ แต่เมื่อเห็นท่าทางกระวนกระวายของเด็กหนุ่มนางก็นึกสงสาร จึงเอ่ยปากบอกว่าหลังจากสหายร่วมสำนักคนอื่นๆ อ่านจบแล้วก็สามารถให้เขายืมอ่านได้หลายวัน

พอสวีอิงได้ยินก็ตื่นเต้นดีใจเป็นอย่างยิ่ง ยิ้มให้กับเจียงซิ่วรุ่นอย่างเขินอาย ก่อนรีบประสานมือคำนับขอบคุณศิษย์พี่ทันที

ทุกครั้งที่เจียงซิ่วรุ่นเห็นเด็กหนุ่มคนนี้ยิ้ม มักจะรู้สึกอยู่ตลอดว่าเขาค่อนข้างดูคุ้นตาอยู่บ้าง แต่ก็บอกไม่ถูกว่าเคยพบเห็นจากที่ใด ความรู้สึกคุ้นเคยอันแปลกประหลาดนั้นช่างยากจะอธิบายได้จริงๆ

เวลานี้ศิษย์ทุกแคว้นในเมืองฉียิ่งมีมากขึ้น ร้านน้ำชาน้อยใหญ่ถูกผู้มาเยี่ยมเยือนจับจองเอาไว้ทั้งหมด

โอกาสที่สามารถมีผู้ที่ชมชอบในสิ่งเดียวกันมารวมกันอยู่ในเมืองเช่นนี้ช่างหาได้ยากยิ่งจริงๆ ศิษย์ที่สามารถมาถึงที่นี่ได้ด้วยตนเองรู้สึกได้ถึงบรรยากาศที่เต็มไปด้วยผู้ทรงภูมิ ซึ่งก็คือนอกภูเขายังมีภูเขา นอกหอยังมีหอถึงกับมีคนที่มีความสามารถสูงส่งมากมายเช่นนี้

สำหรับการชุมนุมหนังสือสระน้ำหมึกที่กำลังจะเกิดขึ้น ทุกคนล้วนเปี่ยมด้วยความมุ่งหวังและเฝ้ารอคอย

การชุมนุมอันยิ่งใหญ่ทุกครั้งนี้ต้องพิถีพิถันกับทุกขั้นตอน